In het boshuisje woont hij samen met zijn tienerdochter Willa die hij probeert te beschermen voor de gevaren uit zijn verleden. Alles verandert als de kwaadwillende legerofficier Steven J. Lockjaw (een ijzingwekkend perverse Sean Penn) plotseling de kop opsteekt. Die blijkt na al die jaren nog altijd naar hem op zoek.

Wat volgt is een zeer meeslepend kat-en-muisspel waarin de altijd stonede Bob – verstrooid en paranoïde als hij is – verborgen probeert te blijven voor Lockjaw en ondertussen op zoek gaat naar zijn plotseling verdwenen dochter. Het levert een aantal van de beste actiescenes van de afgelopen jaren en ook ontzettend veel grappige momenten op. Met name de scènes waarin Bob hulp krijgt van de charismatische sensei Sergio St. Carlos (een uitstekende Benicio Del Toro) zijn hilarisch.

Toch is het vooral de politieke toon van de film die nog het meeste opvalt. Meer dan ooit raakt een film van Anderson aan thema’s die nu heel actueel zijn in de Verenigde Staten, zoals immigratieproblematiek of wetgeving rondom abortus. Met een haarfijn gevoel voor de tijdsgeest weet Anderson – zonder drammerig te worden – de vinger op de zere plek te leggen van het moderne Amerika. En zonder de hoop te verliezen op een betere toekomst, zo blijkt uit de prachtige menselijke finale van de film.

Verenigd Koningrijk, 2025, 2u42m 162 min

Regie: Paul Thomas Anderson

Met o.a. Leonardo DiCaprio, Benicio Del Toro, Sean Penn en Chase Infiniti